| Recensies |
(De Woudenberger, 24 oktober 2011, door Diet Karel)
... Tja en toen kwam de soliste Marjon Strijk, wat een práchtige stem, zo loepzuiver op een mooie toonhoogte, echt om kippenvel van te krijgen. U moet weten dat het erg zwaar zingen is in De Voorhof, er is geen akoestiek dus dat vergt heel wat techniek. Deze techniek beheerste Marjon Strijk helemaal. |
| |
(BN DeStem, Thijs Bongers over Matthäus Passion op 19 april 201, Grote Kerk, Breda)
... De aria 'Blute nur' wordt weergaloos gebracht door sopraan Marjon Strijk.
Zij vult met gemak de kerk maar springt zuinig om met dit vermogen zodat je gaat verlangen naar de volgende keer. En dat allemaal met een minimum aan vibrato en toch een intonatie om je vingers bij af te likken. Ze werkt zo mooi naar lang aangehouden, emotionerende noten toe en pas dan geeft ze alles. |
(29 november 2010, Petite Messe Sollenelle van G. Rossini, Baarn)
... Sopraan Marjon Strijk wist weer te imponeren in haar aria's. ... |
| |
(31 oktober 2009, Petite Messe Sollenelle van G. Rossini, Nieuw Vennep)
.... In de daaropvolgende delen kwamen de solisten ruimschoots aan bod kwamen: het werd duidelijk dat hier mensen aan het musiceren waren die niet alleen professioneel maar ook met hart en ziel Rossini voor het voetlicht wilden brengen. De sopraan Marjon Strijk maakte veel indruk met haar stralende stem! |
| |
Tjako Fennema, Gooi en Eemlander (4-5-2009, Requiem, H. Biber en Messe des Morts, J. Gilles)
BOVENAARDS MOOIE SOPRAAN IN MESSE DES MORTS VAN GILLES.
... Ook ongelovigen kregen op dit bijzondere concert een absoluut engelachtige sopraan Marjon Strijk voorgeschoteld.
Na dramatisch klinkende funeraire paukenslagen zong zij bovenaards mooi, nog eens geholpen door de kathedrale akoestiek van de Nicolaaskerk in Baarn. |
Twentse Courant Tubantia, door Koen Edeling (maart 2009):
Voor de absolute vondst van deze middag open ik graag een nieuwe alinea. Zelden heb ik een zo
mooie invulling gehoord van de sopraanaria’s als door Marjon Strijk. Glashelder, spatzuiver, zonder
enige vorm van vibrato –op het dramatische vibrato na: To-ho-ho-d in ‘Zerfliesse’- kortom: de aanpak
die het dichts komt bij een authentieke uitvoeringspraktijk. |
| |
Door Maarten Brandt (2008)
...Luister naar couplet "Gute Nacht o Wesen" waarin o.m. de soli van Heleen Koele en Marjon Strijk diep weten te ontroeren door hun uitmuntend gerealiseerde coloraturen! |
| |
Door Jens Laurson. (Ripienist bij de Ned. Bachvereniging o.l.v. Jos van Veldhoven
maart 2008).
Uxor Pilati van Marjon Strijk als ripienist, met een engelachtige ring rond haar sterke sopraan, bewees namens al haar collega's de uitstekende kwaliteit van het koor die de koren en koralen samen met de solisten zong. |
| |
door Jan van Doorn (maart. 2007)
Memorabel is de moeilijke sopraanaria "Aus Liebe" die door Marjon Strijk "Non Vibrato" schitterend werd uitgevoerd! |
| |
|
Eindhovens dagblad, Marjolein Sengers (april 2007)
De sopraansoliste en het koor leverden de mooiste momenten.
Het jonge, ontspannende en stralende geluid van Marjon Strijk, met gemak tot in alle hoeken van de Kerk reikend, raakte recht in het hart! |
| |
|
Gooi en Eemlander (april 2007)
Jammer dat we de sopraan Marjon Strijk slechts twee maal mochten horen; de partituur biedt haar weinig werk. Ze maakte gelijk in het begin al indruk met de blijde aria "Ich folge dir gleichfalls", prominent begeleid door 2 fluiten!
|
| |
|
door Adri van Beelen (dec. 2006) :
Aparte vermelding verdienen de solisten.
De show wordt echter gestolen door de sopraan Marjon Strijk. Ze heeft een helder timbre en een ronde klank. Aangrijpend in de hoogte, warm in de laagte van haar naar "mezzo" neigende stem. Haar partijen lenen zich er ook gewoon voor, en het maakt haar tot de lieveling van de avond. |
| |
Baarnsche courant (dec. 2006) :
De sopraansoliste (Marjon Strijk) wist haar solo's ("Flösst mein Heiland" en "Nur ein Wink") en de kleinere rollen (de Engel) met verve neer te zetten.
In de meesterlijke compositie: het terzet "Ach wenn wird die Zeit erscheinen", klonk een moeiteloos samenspel tussen sopraan, alt, tenor en solovioliste. |
| |
|
Internationaal vakblad ‘Gramophone’ :
…Also to be admired are the two main sopranos, Ruth Holton and Marjon Strijk.
Both have a vocal timbre of the effervescent and light variety though they bring much radiance and projection to their music-making.
Marjon Strijk has an interesting voice, slightly airy, but very attractive in its naïveté.
Marjon Strijk brings considerable fluency to her arias in both BWV 25 and BWV 28. |
| |
Cultuurpagina Elburg :
…Daarbij beschikt het koor over fabelachtige solisten die in grote éénheid samenwerken. Marjon Strijk zingt verbluffend wendbaar, countertenor Sytse Buwalda interpreteert integer en met zichtbaar gemak. |
| |
Cultuurpagina Lunteren :
Meest opvallende prestatie kwam van sopraan Marjon Strijk, die met haar soli een grote inbreng had. Met haar heldere en zuivere stem maakte ze indruk bij het publiek. |
| |
De Woudenberger :
Sopraan Marjon Strijk gaf veel elan aan deze avond door haar prachtige hoogte. Adembenemend en buitengewoon boeiend! |
| |
De Gooi- en Eemlander :
Marjon strijk staat daar toch even mooi sopraan te zingen! Het gemak waarmee ze die coloraturen neemt in ‘Quis non posset contristari’, bewonderenswaard. En overal de juiste dosering van haar volume, ook in het duet met de tenor Harry van Berne (Sancta Mater).
Ze benadrukte met dynamische verschillen de betekenis van de tekst. |
| |
Gooi- en Eemlander :
De sopraan Marjon Strijk heeft een prachtige, zuivere stem en een zeer krachtig volume. Er waren mooie momenten, zoals in het openingsduet van het Stabat Mater wanneer de sopraan en alt (Gabriëlle Nijhuis) eerst dicht bij elkaar liggen en daarna flink uitwaaieren. In het Cujus animam (sopraansolo) kon de sopraan royaal uithalen.
In de cyclus groeiden de twee zangeressen steeds meer naar elkaar toe, zoals in het Pro Peccatis. |
| |
Amersfoortse Courant :
Een Singspiel, semi scenische mini Opera met een uiterst eenvoudig maar komisch plot.
De solisten Bas Ramselaar en Marjon Strijk zingen veel, maar staan niet dagelijks in de Opera. Dit aspect van de vocale uitingsvormen is voor hen dan ook betrekkelijk nieuw.
Daar het dramatische theatrale aspect evenzeer van belang is, zingen beiden uit het hoofd.
De enscenering is sober maar suggestief. Met veel show en duidelijk overdreven aangezette gebaren brengen beiden de boodschap goed over.
Niet altijd is de tekst evengoed te verstaan, maar dit komt grotendeels doordat de teksten in het dialect zijn geschreven.
Aan de zangers ligt het niet; zij presenteren zich met verve en zeer overtuigend.
Een gedenkwaardig slot van dit Jubileumconcert! |
| |
Cultuurpagina Leeuwarden :
Mooi waren ook de solistische inbreng uit het Nieuw Philharmonisch Orkest, de rake sopraansoli van Marjon Strijk, die gesteund door de akoestiek hun weg door de kerkruimte vonden. |
| |
Hilversumse Courant :
Sopraan Marjon Strijk tekende met een helder timbre voor een aandoenlijke weergave van de aria ‘Zerfliesse, mein Herze’. |
| |
|
Utrechts Nieuwsblad :
De kleur van alt (Maarten Engeltjes) en sopraan in het duet “So ist mein Jesus nun gefangen” was van volmaakte eenheid en interpretatie.
Marjon Strijk groeit in ontwikkeling en boeit door een ragfijne, zuivere en volmaakt heldere voordracht in haar aria’s. |
| |
De Stentor, Kampen :
…in het gehoorspringend was het duet tussen de “ziel” en “Jezus” gezongen door respectievelijk de helder zingende sopraan (Marjon Strijk) en de bas (Bas Ramselaar) |
| |
Eindhovens Dagblad :
De Nelsonmesse kent een opvallend virtuoze sopraansolo.
Dat Marjon Strijk helder en duidelijk door de hele, akoestisch soms wat lastige kerk te horen was, is beslist een verdienste! Haar zuivere stem klonk direct en soepel en had in zowel de hoogte als de laagte zeggingskracht. |
| |
Amersfoortse Courant :
Opvallend zijn de gezongen versieringen voor solosopraan in het Kyrie. Hier geen barokke versieringen, maar een bijna angstige roep om ontferming, prachtig uitgedrukt door sopraan Marjon Strijk.
Ook in het Gloria is haar aandeel krachtig en overtuigend, en mooi in balans met de alt José Scholte.
Heel fraai is de meerstemmigheid in Psalm 113, gevolgd door de indrukwekkend gezongen psalm 117 in de sopraanaria Laudate Dominum. |
| |
| . . . . maar ook het prachtige geluid van sopraan Marjon Strijk en bas Wiard Witholt.
Bovendien heb ik erg genoten van de aria/duet door sopraan en alt: ‘He shall feed his flock’. |
| |
Eindhovens Dagblad :
…Mooi was met name de klank van sopraan Marjon Strijk en tenor Paul van den Bemt; dat strakke, min of meer vibratoloze, doet het goed in deze kerk. |